Ślimakterapia

ŚLIMAKTERAPIA MOŻE superrezultativ osiągnąć estetyczną kosmetologii. Zalecany dla skóry suchej i mieszanej skóry, leczy ran, rozstępów, trądzik, brodawki, oparzenia, efekty ospa blizna hirudotherapy, odmładza i napina skórę
Kup kremy

Ślimakoterapia  wskazana jest przy zmarszczkach, mikro ranach skóry, bliznach i rozstępach.. Może być efektywna przy leczeniu wągrów i brodawek, plamach pigmentowych. Śluz ślimaków po prostu idealnie pasuje do pielęgnacji suchej i popękanej skóry.

Ślimakoterapia  bardzo jest wskazana po ospie wietrznej na miejscach gdzie zostały blizny po ranach, po hirudoterapii dużymi pijawkami lub częściach ciała gdzie trzeba usunąć następstwa w postaci blizn i plam..

Seans ślimakoterapii trwa 1,5 godziny i zawiera 30 min masażu twarzy i strefy dekoltu, masaż twarzy i maska ślimakami Akhatina, strefa dekoltu i rąk, maskę algową z kolagenem Akhatina i morskimi algami na strefę twarzy.

 Jedna procedura w naszym gabinecie kosmetologii kosztuje 250 UAH. W trakcie odmłodzenia 5-10 zabiegów oferowanych jest 1-2 razy w tygodniu.

W trakcie odmładzania zaleca się połączenie odmładzania z pijawkami kosmetycznymi, aby pobudzić lokalną odporność skóry.

 

Na seans odmłodzenia można zapisać się pod nr +38 068 890 39 38

Ślimakoterapia  leczy rany rozstępy, trądzik, brodawki, oparzenia, skutki bliznowacenia po ospie,hirudoterapii

 

Przechowywanie i dbanie o ślimaki w warunkach domowych

Dla komfortowego pobytu ślimaków należy stworzyć odpowiednie warunki życia, a mianowicie:

  • utrzymywać wysoką wilgotność w terrarium;
  • tryb światła i temperatury
  • procedury wodne
  • odpowiednia wentylacja
  • czystość w terrarium
  • zapobieganie i kontrola ilości szkodników
  • zapewnić w wystarczających ilościach soczystą paszę roślinną

Gdzie trzymać ślimaki w domu?

Terarium dla ślimaków można kupić w sklepie zoologicznym lub sam możesz je wymyślić. Może to być plastikowy pojemnik, w którym trzeba wykonać wiele małych otworów (na pokrywie lub na bocznych ściankach). Nie powinno być małe terrarium, od 20X20X40 dla dwóch lub czterech dorosłych ślimaków (długość skorupy wynosi 8 cm)
Nie trzyma się razem w terrarium małych i dużych ślimaków

Gleba dla łatwości jej wymiany i utrzymania terrarium lepiej kiedy jest umieszczona w oddzielnym plastikowym pojemniku.

Oprócz pojemnika z podłożem w terrarium należy postawić pojemnik z wodą (ślimaki chcą pić, pływać). Jego wielkość zależy od wielkości ślimaków.

Gleba powinna być mieszana z wapniem w postaci glicerofosforanu wapnia, obranych skorupek jaj lub kawałków kredy

Podłoże dla ślimaków można kupić w sklepie zoologicznym, jest to najlepsze podłoże kokosowe, kawałki gałązek, bambus, mech.

Jak często wymieniać grunt?

Bez względu na to jak bardzo rzetelnie się sprząta, ślimaki wszystko jedno zakopując się w grunt ciągnął za sobą małe, niezjedzone cząstki żywności, które kumulując się mogą fermentować i być źródłem owadów. Dlatego, niezależnie od rodzaju użytej gleby, wymiana jest konieczna co dwa do trzech tygodni, w zależności od aktywności ślimaka. Jeśli coś w terrarium spleśniało, pojawił się zapach bagna, pojawiły owady lub po prostu stało się bardzo brudne, gleba powinna być natychmiast zmieniona. Roztocza i owady są wrogami ślimaków.

Nie umieszczaj pojemnika (terrarium) ze ślimakami w pobliżu grzejnika, na słońcu, w przeciągu.

Optymalna temperatura dla ślimaków to 20-24. Niska lub wysoka temperatura, która trwa od 2 do 3 dni, może doprowadzić do śmierci ślimaka, niewystarczająca wilgoć w terrarium również je uszkodzi, więc gleba powinna być mokra (chowają się tam aby przecekać “suszę”)

Odżywanie ślimaków w domu

W lecie karmione są liśćmi winogron, sałatką, mniszkiem, a także tartą marchewką, burakami, ziemniakami, owocami, zimą – świeżą kapustą, słodkimi jabłkami, startą marchewką … Nie odmawiajcie ślimakom żywności, takiej jak ziarna zmieszane z chłodnym jajkiem,  mianowicie: owies, pszenica, jęczmień, gryka, proso, a także kukurydza, suszona arachidowa dynia i suszone zioła.Nie karmić ślimaków bananami, kiwi i nie solić ani jedzenia ani gleby

Pamiętaj, aby karmić ślimaki rukolą, marchewką, mniszkiem i sałatami

W skład rukoli wchodzą następujące witaminy i składniki odżywcze : witamina E, witaminy B, witamina C, witamina A (beta-karoten), witamina K – duża ilość. W rukoli jest również: cynk, magnez, selen, sód, miedź, fosfor, mangan i żelazo. Witamina K pomaga w gojeniu się ran, w walce z piegami i plamami pigmentowymi, łagodzi obrzęki i stany zapalne skóry.

W marchwi są cukry, karoten (prowitamina A), witaminy E, C, D i witaminy B-karoten w marchwi prawie 80%, dlatego ten pierwiastek ma kolor  pomarańczowy. W marchwi również jest dużo innych witamin, takich jak PP, P, K, potas, fosfor, żelazo, mangan, miedź, kolbanat, sole mineralne, bioflawonoidy, inozytol, niacyna, skrobia, pektyny.

Liście sałaty Latuk, Lolo-Rossa, Lodowej  Produkt zawiera różne kompleksy witamin, zawiera beta-karoten, witaminę H (biotynę), C, K, PP, E i A, w tym cholinę i witaminy z grupy B (B1, B6, B2, B9). Zawiera dużą liczbę makroelementów: potasu, chloru, wapnia, siarki, fosforu, selenu i wielu innych substancji.

Liście mniszka zawierają witaminę C (50-70 mg%), karoten (6-8 mg%), witaminę E, sole żelaza, wapń i fosfor. W celach kosmetycznych, stosując napy z kwiatów mniszka lekarskiego, zmniejszają brodawki, przebarwienia i piegi, a mniszek lekarski jest częścią przeciwwęgrowego balsamu.

Anatomia ślimaka


Główne informacje o anatomii ślimaka, które powinniśmy wiedzieć :

Otwór płucny- wyjście z muszli,

Muszla jest bardzo krucha i delikatna

Noga lub ciało ślimaka

Oczy – na krawędzi dużych czułek – nie potrzebują ruszać rękami

Warga muszli – pasek obok otworu płucnego

Usta i radula – w dolnej części głowy

Hodowla ślimaków

Oprócz pijawek leczniczych, technolodzy Biofabryki Kuplevskich od 2014 roku zajmują się hodowlą ślimaków rodzaju Akhatina i Helix. Ślimaki wykorzystuje się nie tylko wysoki produkt konsumpcyjny, produkuje ogromną ilość śluzu, który składa się z: kwasu foliowego, kolagenu, witamin, naturalnych antybiotyków, elastyny i alantoiny. Ta kombinacja naturalnych składników jest doskonałym lekarstwem na choroby skóry. Kremy wykonane na bazie śluzu ślimaka skutecznie pomagają usuwać i leczyć blizny, rozstępy, trądzik, starzejące się plamy, zmiany koloru skóry, brodawki, grzyby, opryszczki, ukąszenia owadów i inne podrażnienia skóry.

Rodzaje ślimaków, wyhodowane u nas są  obupłciowe, ich dwupłciowość jest drugorzędna w naturze i okresowo ślimak, może zmienić płeć, gonada,jest najpierw jądrem, a następnie jajnikiem. Rozmnażanie rozpoczyna się na wiosnę. Gra wprowadzająca może trwać kilka godzin i obejmuje kompresję miłości, wbijanie w partnera wapniowego odrostka o nazwie strzałka Kupidyna i pełni funkcję pobudzającą. Składanie jaj odbywa się w 15-30 dni po sparowaniu, co trwa do 11 godzin. Ślimak jest zwierzęciem podobnym do jajka, a zdolność do funkcjonowania generuje w wieku 6 miesięcy. Odkłada wiele jaj (50-250 sztuk – w zależności od gatunku), otoczonych żelatynową skorupą do specjalnie przygotowanych dołów. Głównymi czynnikami, które wpływają na prawidłowy rozwój ślimaków, a co za tym idzie wynik hodowli, są, oprócz prawidłowej hodowli, temperatura, wilgotność, światło, wentylacja i zapobieganie chorobom.

Ślimaki żywią się wieloma rodzajami roślin uprawnych. Spożywają one dużo rzepaku ozimego, pszenicy ozimej i innych zbóż, warzyw, kwiatów, ziemniaki, słonecznik, marchew, pietruszka, sałata, kapusta, buraki i fasola, zioła. Najchętniej spożywają młode liście i kiełki. Jednak 95% przyrostu masy zawdzięczamy pokarmom głównym. Zielone rośliny pastewne zasiane w parkach, to tylko dodatek do diety, a główne zadanie roślin – zatrzymanie wilgoci i tworzenie cienia w parku. Należytą i łatwą do stosowania karmą dla hodowli ślimaków jest mieszanina pełnowartościowej mieszanki według wieku ślimaka, która jest źródłem energii, białka, witamin i minerałów. Ślimak jako zwierzę o zmiennym termoobiegiem reaguje na temperaturę, to znaczy że jego funkcje fizjologiczne są zależne od temperatury otoczenia. Jeśli granica temperatury porusza się w jedną lub drugą stronę, aktywność ślimaka zmniejsza się. Jeśli temperatura przekroczy 30ºS, ślimak zapada w sen, jeśli zredukowane do 7ºS – przechodzi w stanach hibernacji. Oba te stanu są niechciane, ponieważ ślimak może z nich już nie wyjść. Ślimak zużywa dużo wody do produkcji śluzu potrzebnego do poruszania się i wzrostu. Jeśli wilgotność jest zbyt niska, natychmiast zasypia.

A więc, Ślimak produkuje ogromną ilość śluzu,
w którego skład wchodzi: kwas foliowy, kolagen, witaminy, naturalne antybiotyki, elastyna i alantoina. Ta kombinacja naturalnych składników jest doskonałym lekarstwem na choroby skóry. Kremy wykonane na bazie śluzu ślimaka skutecznie pomagają usuwać i leczyć blizny, rozstępy, trądzik, starzejące się plamy, zmiany koloru skóry, brodawki, grzyby, opryszczki, ukąszenia owadów i inne podrażnienia skóry. Leki przeciw astmie i gruźlicy są również produkowane na bazie składników śluzu.

Mycoblazy pojawiły się w okresie, który rozpoczął się 540 milionów lat temu, po wielu zmianach ewolucyjnych do dnia dzisiejszego. Do chwili obecnej istnieje około 130 000 rodzajów mycoblazów.

Opisane ślimaki należą do grupy skorupiaków. W zależności od ukształtowanych narządów oddechowych dzieli się je na ślimaki, które mają oddychanie płucne (gatunki lądowe i słodkowodne), przedniooskrelowe (głównie gatunki morskie) i tylnooskrzelowe (żyją tylko w morzu). Również ślimaki dzieli się na skorupiaki i głowonogi, ale nie jest to podział systemowy.

Do najważniejszych rodzajów ślimaków, które są zjadane przez ludzi, zalicza się dwie rodziny:

Rodzina Helicidae, rodzaj Helix,

rodzina Achatinidae, rodzaj Achatina.

Każdy rodzaj ma swoją handlową nazwę:

Escargots de Bourgogne dla rodzaju Helix pomatia (winny),

Escargots Petit-Gris і Gros-Gris dla rodzaju Helix aspersa,

Escargots dla innych gatunków rodzaju Helix.

Specyficzne różnice doprowadziły do tego, że niektóre z nich konsumują we Francji, podczas gdy inne – w krajach śródziemnomorskich. Nie wszystkie gatunki jadalne są odpowiednie do hodowli. Przy wyborze kierujemy się popularnością tego typu i skalą rynku.

Helix aspersa jest podobny do naszego ślimaka winnego (Helix pomatia), który jest naszym największym i najszybszym ślimakiem (może rozwinąć prędkość kilku metrów na godzinę).

Budowa

Biologia i etiologia ślimaka znacznie różnią się od reszty zwierząt. Ich ciało charakteryzuje się asymetrią. Miękkie części ciała obejmują głowę z przodu mięśniowej nogi z szerokimi podeszwami, a także jamę brzuszną, która zastępuje stopę, w której znajduje się większość narządów wewnętrznych. Wnęka pokryta jest fałdą membrany ciała, tzw. Płaszczem. Przestrzeń pomiędzy płaszczem a jamą brzuszną tworzy jamę płaszczową, która ma narządy wymiany gazowej, a także ujście układu żołądkowo-jelitowego, wydalniczego i narządów płciowych. Na głowie znajdują się trzy pary czułek: pierwsza duża para (umieszczona na szczycie głowy) pozwala rozróżnić światło i ciemność, druga, mniejsza para, dotyk. Zamiast tego trzecia para została przekształcona w usta (kości policzkowe). W okolicy jamy ustnej znajduje się umięśniony język, pokryty solidnymi zakrzywionymi zębami, jak tarka, do mielenia jedzenia. Młynek ostatecznie się wystrzępia, ale zastępuje go nowym, który rośnie.

Czułka działają jak dotyk i zapach, ale całe ciało ślimaka pokrywają wrażliwe komórki. Dlatego nawet w momentach zagrożenia, gdy ślimak schowa wszystkie macki i głowę głęboko w nogę, nie traci on jednocześnie kontaktu z otoczeniem. Za głową jest organ narządów płciowych.

Ślimak porusza się dzięki silnemu mięśniowi nogi, która  jest organem ruchliwości. Z powodu serii skurczów, które rozpoczynają się od tyłu, ślimak skrada się, jednocześnie wydzielając liczne gruczoły nabłonkowe z dużą ilością śluzu, co zmniejsza tarcie.

Z wydzielin gruczołów płaszcza powstaje żółw, w którym jama brzuszna jest stale ukryta i do której całe ciało może się ukryć, ze względu na redukcję mięśni przywiązanych do kolumny muszli, które rozgałęziają się w nodze. Oznacza to, że jednocześnie pełni on rolę szkieletu.

W skorupce rozróżniamy górę i otwór skorupy, znajdujący się po przeciwnej stronie. Najstarszą częścią muszli jest jej własny wierzchołek,  który zaczyna się skręcać i rosnąć. Rozmiar i twardość powłoki zależy w szczególności od obszaru, w którym żyje ten typ ślimaka. Gatunki żyjące w obszarach o dużej wilgotności, nie grozi wyschnięcie dlatego ich muszle są delikatne, a ci, którzy żyją pod kamieniami lub kory, ¬- małych gatunków, które żyją na roślinach (np rodzina helix) – znacznie większy i sferyczny. Osłona chroni przede wszystkim przed uszkodzeniami mechanicznymi, działaniem czynników termicznych, a także wysychaniem i stanowi 1/3 masy ciała ślimaka.

Ciało ślimaka ma układ wydalniczy, nerwowy, oddechowy, trawienny i generatywny. Układ krążenia jest otwarty, a krążenie krwi odbywa się pod wpływem skurczów serca i mięśni.

Rozmnażanie

Rozpatrywane rodzaje ślimaków są biseksualne, ich dwupłciowość jest drugorzędna i polega na tym, że ślimak może okresowo zmieniać płeć, to znaczy gonad jest najpierw jądrem, a następnie jajnikiem. Rozmnażanie rozpoczyna się na wiosnę Gra wprowadzająca może trwać kilka godzin i obejmuje kompresję miłości, wbijanie w partnera wapniowego odrostka o nazwie strzałka Kupidyna i pełni funkcję pobudzającą. Składanie jaj odbywa się w 15-30 dni po sparowaniu, co trwa do 11 godzin.

Ślimak jest zwierzęciem podobnym do jajka, a zdolność do funkcjonowania generuje w wieku 6 miesięcy. Odkłada wiele jaj (50-250 sztuk – w zależności od gatunku), otoczonych żelatynową skorupą do specjalnie przygotowanych dołów.

Środowisko

Aby ślimak mógł poruszać się po twardych powierzchniach, tworzy “przewód śluzowy”. Jednak tworzenie się śluzu wymaga zużycia ogromnej ilości wody. Dlatego ślimak kocha wilgotne środowisko. Duże znaczenie ma temperatura i skład chemiczny gleby. Na obszarach o większej ilości wapnia szybciej ogrzewa się gleba i dłuższej zatrzymuje ciepł, które mogłyby mieć wpływ na liczbę gatunków ślimaków na tych ziemiach.

Niekorzystne warunki klimatyczne ślimak przeczekuje zakrywając otwór muszli powłoką śluzu. Jednocześnie to ogranicza funkcje życiowe więc zapada w sen w oczekiwaniu na poprawę warunków przyrody.

Żywi się rośliną, zjada gnijące liście, oczyszczając w ten sposób swoje środowisko. Największą aktywność obserwuje się w nocy i po deszczu.

Mycoblazy pojawiły się w okresie, który rozpoczął się 540 milionów lat temu, po wielu zmianach ewolucyjnych do dnia dzisiejszego. Do chwili obecnej istnieje około 130 000 rodzajów babeczek.

Opisane ślimaki należą do grupy skorupiaków. W zależności od ukształtowanych narządów oddechowych dzieli się je na ślimaki, które mają oddychanie płucne (gatunki lądowe i słodkowodne), przedniooskrelowe (głównie gatunki morskie) i tylnooskrzelowe (żyją tylko w morzu). Również ślimaki dzieli się na skorupiaki i głowonogi, ale nie jest to podział systemowy.

Do najważniejszych rodzajów ślimaków, które są zjadane przez ludzi, zalicza się dwie rodziny:

Rodzina Helicidae, rodzaj Helix,

rodzina Achatinidae, rodzaj Achatina.

Wspomniany Helix aspersa jest podobny do naszego ślimaka winnego (Helix pomatia), który jest naszym największym i najszybszym ślimakiem (może rozwinąć prędkość kilku metrów na godzinę).

Systemy hodowlane

  1. Hodowla w domu w ciągu roku, bardzo pracochłonna, wymagająca znacznych inwestycji, skala produkcji ograniczona jest do powierzchni lokalu.
  2. 2. Hodowla w okresie letnim w gospodarstwach rolniczych, zalecana hodowcom zwierząt w drugim lub trzecim roku działalności.
  3. 3. Hodowla w systemie mieszanym. Prowadzenie reprodukcji w domu, a latem – w gospodarstwach rolniczych, organizowanych na wolnym powietrzu.

Głównymi czynnikami, które wpływają na prawidłowy rozwój ślimaków, a co za tym idzie wynik hodowli, są, oprócz prawidłowego żywienia, temperatura, wilgotność, światło, wentylacja i zapobieganie chorobom.

Aby zwiększyć prawdopodobieństwo pełnego sukcesu, nie można ignorować ochrony przed gryzoniami i owadami w fazie reprodukcji i inkubacji.

Żywienie

Ślimaki żywią się wieloma rodzajami roślin uprawnych. Spożywają one rzepak ozimy, pszenicę ozimą i inne zboża, warzywa, kwiaty, ziemniaki, słonecznik, marchew, pietruszkę, sałatę, kapustę, buraki i fasolę, zioła. Najchętniej spożywają młode liście i kiełki. Jednak 95% przyrostu masy zawdzięczamy pokarmom głównym. Zielone rośliny pastewne zasiane w parkach, to tylko dodatek do diety, a główne zadanie roślin – zatrzymanie wilgoci i tworzenie cienia w parku. Należytą i łatwą do stosowania karmą dla hodowli ślimaków jest mieszanina pełnowartościowej mieszanki według wieku ślimaka, która jest źródłem energii, białka, witamin i minerałów.